Francja
francja12.blog.interia.pl
Księga gości
 
Statystyki
Liczba osób które odwiedziły mojego bloga:
 
2346
Liczba osób które skomentowały mojego bloga:
 
3
Liczba osób które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
 
1
Notki
2009-08-07 Podział administracyjny
Francja, jej część metropolitalna dzieli się na 22 regiony, 96 departamentów oraz około 36 300 gmin. Ponadto wyróżnia się departamenty i terytoria zamorskie oraz zamorskie zbiorowości terytorialne. Więcej informacji na temat jednostek podziału administracyjnego wraz z danymi statystycznymi znajduje się w artykule: Regiony administracyjne i departamenty Francji.
2008-12-11 Hôtel Lambert
Hôtel Lambert – budynek znajdujący się przy nr 2 de la rue Saint-Louis-en-l’Île na wyspie św. Ludwika w Paryżu. Sama wyspa stanowiła niegdyś podmiejskie pastwisko. Od XVII wieku rozpoczęła się jej zabudowa wspaniałymi rezydencjami. Od XIX w. stała się centrum Polonii paryskiej.

Budynek Hôtelu Lambert pochodzi z I poł. XVII w. Do rodziny Czartoryskich należał od 1843 r., kiedy to kupił go książę Adam Czartoryski dzięki dwóm słynnym artystom. Eugene Delacroix odkrył, iż dość zrujnowany budynek na wyspie św. Ludwika jest na sprzedaż, i powiedział o nim Fryderykowi Chopinowi, który był w stałym kontakcie z księciem Adamem Czartoryskim.
2008-10-20 Marsylia


Kosmopolityczny port w Marsylii (czasami znane jako "Marsylia") jest nie tylko najstarszym miastem Francji, ale jednym z jego proudest. Od jej przełomowa rap muzykę do jego wszechobecne w piłce nożnej, od swoich starożytnej tradycji do nowoczesnego i dynamicznego życia kulturalnego, to naprawdę miasto jak nikt inny.

Od momentu powstania 26 wieków temu przez Greków z Phocaea, Marsylia zawsze dumni są różne. Jednym z największych aktywów miasto jest dzikie piękno, które otacza go: shaggy wysp, liczne plaże, fantastyczny życia morskiego i eerily piękny kredowy fiordami.
2008-08-09 Akwitania
Akwitania (fr. Aquitaine) - kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Dzieli się na 5 departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques.

Najważniejszymi miastami obok siedziby Rady Regionalnej - Bordeaux (217,0 tys. mieszk.) - są Pau (79,4), Mérignac (62,5), Pessac (56,6), Bayonne (40,4), Talence (37,5), Anglet (35,5), Mont-de-Marsan (30,7), Agen (30,6), Biarritz (30,3) oraz Périgueux (30,0).

W tym regionie znajduje się także Lourdes - jedno z najczęściej odwiedzanych sanktuariów chrześcijańskich.

W południowej części regionu zamieszkuje mniejszość baskijska.
2008-05-28 Grenoble
Stolica regionu (aglomeracja 419,3 tys. mieszkańców) i największe miasto Alp Francuskich leży w głębokiej kotlinie górskiej pomiędzy górami Vercors i Chartreuse a pasmem Chaine de Belledonne.

Nie ma tu szczególnie cennych zabytków, ale piękne położenie, ciekawe muzea i bogate życie nocne – do czego niewątpliwie przyczynia się obecność 60 tys. studentów – sprawiają, że warto tu spędzić kilka dni. Grenoble to także dogodna baza wypadowa do zwiedzania okolicznych gór.

W czasach starożytnych znajdująca się w tym miejscu osada Cularo była najważniejszym ośrodkiem celtyckiego plemienia Alloborgów. Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z 43 r. p.n.e. Po podboju rzymskim, na cześć wizyty cesarza Gracjana zmieniono jego nazwę na Gratianopolis.

W średniowieczu podlegało władcom królestwa Burgundii, następnie zdobyli je Frankowie. Od V w. było siedzibą biskupstwa.

W 1339 r. założony został uniwersytet, a w połowie XIV w. stało się stolicą Delfinatu, uzyskując w połowie XV stulecia własny parlament. W czasie wojen religijnych w XVI w. w okolicy toczyły się walki pomiędzy katolikami a hugenotami.

Choć w czasie rewolucji w ramach walki z pozostałościami ancien regime’u rozważano zmianę nazwy (noble znaczy „szlachecki”), ostatecznie stare miano przetrwało i już wkrótce miasto witało Napoleona, gdy ten tryumfalnie powracał w 1815 r. z niewoli na wyspie Elbie.

Znaczna część Grenoble uległa zniszczeniu podczas bombardowań w 1944 r., ale od lat 60. ośrodek dynamicznie się rozwija, czego wyrazem była organizacja w 1968 r. X Zimowych Igrzysk Olimpijskich.
2008-04-27 Paryż
Paryż to miasto-legenda, przez wielu uznawany za stolicę świata, a przynajmniej za stolicę mody i trendów kultury. I choć wszystkie te określenia nieco się zdezaktualizowały, to moda na Paryż wciąż się utrzymuje, a nawet w związku z ułatwieniami w podróżach i rozszerzeniem się kontaktów we współczesnym świecie obejmuje szeroką falą coraz to nowe pokolenia.

kliknij, aby zobaczyć więcejJest miastem setek zabytków, muzeów i wspaniałych rozwiązań architektonicznych, ale także romantycznych zaułków, wypielęgnowanych parków i ogrodów oraz eleganckich lokali. Turysta niemal na każdym kroku ma poczucie obcowania z historią – nie poprzez zwiedzanie szacownych ruin, tylko przez kontakt z miejscami, znanymi z literatury, budynkami pokazywanymi od stuleci jako wzorce dla obowiązujących stylów w sztuce oraz postaciami, które współtworzyły dzieje świata – także nasze. Wędrując po obu brzegach Sekwany, zyskuje się świadomość uczestniczenia w dorobku światowej kultury, myśli naukowej, tradycji, twórczości z nieodłączną wolnością, fantazją i wielokulturowością.

Informacje o tym można znaleźć w przewodnikach po Paryżu, wydawanych w milionowych nakładach na całym świecie. Ale niesamowitego nastroju podczas wieczornego spaceru w międzynarodowym tłumie na Champs Élysées, zapachu róż w Ogrodach Luksemburskich i feerii świateł oglądanych z pokładu bateau-mouche podczas nocnego rejsu po Sekwanie – nie opisze żaden przewodnik. To trzeba po prostu przeżyć samemu.

Na zwiedzanie stolicy Francji warto poświęcić przynajmniej 5–7 dni, i to z założeniem, że pewne rzeczy zobaczy się tylko pobieżnie.

Tak jest z największymi muzeami: na wstępne zapoznanie się z całym Luwrem trzeba przeznaczyć ze trzy wizyty, w Musée d’Orsay z grubsza można się zorientować w kilka godzin, ale z pewnością warto być kilka razy, skupiając się za każdym razem na czymś innym. Dysponując pięcioma dniami, warto organizować co najwyżej po dwa spacery dziennie, a jeden dzień przeznaczyć na odpoczynek przy zakupach, w którymś z parków czy ogrodów, a wieczorem – na rejsie po Sekwanie. Zwiedzanie interesujących miejscowości pod Paryżem najlepiej odłożyć na następny raz – chyba że wygospodaruje się czas na Wersal kosztem przedpołudniowych zakupów...

Paryż, wbrew pozorom, nie jest miastem starym. Nie brak w nim wprawdzie zabytków, których historia sięga niekiedy I w. p.n.e., ale obecny wygląd nadał miastu w drugiej połowie XIX w. prefekt departamentu Sekwany baron Georges Haussmann, który na polecenie cesarza Napoleona III wyburzył mniej istotne z punktu widzenia historii budynki, poszerzył ulice, utworzył widokowe i dogodne arterie komunikacyjnie, powiększając jednocześnie obszar stolicy o dotychczasowe przedmieścia.

W drugiej połowie XX w. Paryż stał się miastem, w którym sąsiadują ze sobą kilkusetletnie pałace i kościoły oraz ultranowoczesne drapacze chmur i postmodernistyczne kompozycje z betonu, stali i szkła.

Najcenniejsze zabytki lokują się na wyspie Cité i jej najbliższych okolicach – arrondissements 1e, 2e, 3e, 4e, 5e, 6e, 7e i 8e. Najstarsze są archeologiczne pozostałości z czasów celtycko-galijskich oraz rzymskich, najpiękniejsze – gotyckie budowle Cité i okolic, najbardziej dekoracyjne – rokokowe budowle francuskich Ludwików, ale i tak większości ludzi Paryż kojarzy się zapewne z obiektami z przełomu XIX i XX w. – żelazną drabiną wieży Eiffla i niemal mauretańską bazyliką Sacré-Coeur.
2008-03-04 Klimat
Francja jest krajem atrakcyjnym turystycznie przez cały rok. Atrakcyjność poszczególnych regionów jedynie wzrasta w poszczególnych porach roku. Przeważająca część kraju leży w strefie klimatu umiarkowanego ciepłego. Wpływ Oceanu Atlantyckiego jest odczuwalny zwłaszcza w północno-zachodniej części kraju, w Bretanii, która charakteryzuje się wysoką ilością opadów oraz dużą wilgotnością powietrza.
Północno-wschodnia cześć kraju, w tym Alzacja ma ciepłe lato i raczej chłodną zimę. Wypad w czerwcu i lipcu w ten rejon Francji zaleca się jedynie sympatykom burzy i deszczu, bo na pewno nie powinno ich wówczas zabraknąć. Basen Paryski umiejscowiony między Bretanią i Alzacją charakteryzuje się najniższą roczną sumą opadów. Sympatycy ciepłych okresów letnich i łagodnych zim powinni wyjechać na południowe rubieże Francji, gdzie przymrozki są rzadkie, a lata wyjątkowo upalne (choć, należy uważać na gwałtowne burze i wiatry).
Z kolei w Dolinie Rodanu przez 100 dni wieje wiatr zwany mistralem - bardzo zimny i suchy, niekorzystnie wpływający na samopoczucie, zwłaszcza u meteoropatów.
Wybierając termin wyjazdu można wziąć pod uwagę fakt, iż latem nasilenie ruchu turystycznego jest we Francji największe. Jeśli naszym celem jest zwiedzanie i kontemplacja piękna zabytków i dzieł sztuki, możemy wybrać się poza sezonem. Nie stracimy nic, a zyskac możemy spokój i ciszę.
2008-02-24 Kuchnia
Kuchnia francuska zalicza się do grona najbardziej charakterystycznych kuchni świata i stanowi integralną część kultury i tradycji tego kraju. Prawdziwie wyrafinowane podniebienie z pewnością znajdzie w niej coś dla siebie, gdyż praktycznie żaden naród nie posiada tak urozmaiconej kuchni jak właśnie Francuzi. Związane jest to ze zróżnicowaniem klimatycznym i rolniczym tego kraju, a także sąsiedztwem Morza Śródziemnego i Oceanu Atlantyckiego, czyniącym frutti di mare ważnym elementem francuskiej kuchni.
Przeciętny obywatel świata na hasło "croissant" czy "camembert" powinien mieć jednoznaczne skojarzenia.
Do emblematów francuskiej kuchni z pewnością zaliczyć należy: wina, najróżniejsze gatunki serów, popularne ślimaczki i żabie udka.
Można wyróżnić dwa rodzaje kuchni francuskiej.
Tzw. "haute cuisine" , do której zaliczają się drogie, tradycyjne dania przygotowywane przez znanych kucharzy oraz "nouvelle cuisine", która narodziła się na fali sprzeciwu wobec pierwszej, a którą charakteryzują lekkostrawne, zdrowe i szybko przyrządzane dania.
Francuzi przywiązują ogromną wagę do wysokiej jakości produktów, dlatego niezmiennie dużą popularnością cieszą się targi i małe sklepiki, w których zakupy są przedsmakiem uczty jaką jest gotowanie tradycyjnych specjałów.
We Francji w zwyczaju jest spożywanie trzech głównych posiłków.
Śniadanie składa się zazwyczaj z świeżutkiej bagietki lub croissanta podawanego z masłem lub dżemem w specjalnych miseczkach, aby ułatwić ich nakładanie na pieczywo. Zazwyczaj popija się je kawą lub czekoladą, coraz częściej sokiem pomarańczowym.
Obiad spożywany zazwyczaj między 12-14 jest posiłkiem składającym się z kilku dań. Najpierw podaje się przystawki, następnie danie główne a na koniec kawę, deser i sery. Warto zaznaczyć, że zupy w odróżnieniu od polskiej kuchni nie są tak popularnym elementem posiłku obiadowego. Oczywiście podstawowym i niezbędnym trunkiem do obiadu jest wino!
Kolacja jest spożywana dosyć późno i składa się z kilku ciepłych dań.
Francja posiada osiem głównych regionów winnic, każdy zaskakujący różnością gatunków win: Szampania, Burgundia, Alzacja, Dolina Loary, Bordeaux, Dolina Rodanu, Langwedocja-Roussillon i Prowansja. Do najbardziej znanych win należy zaliczyć te, pochodzące z Burgundii jak np. Beaujoalis i z Bordeaux-największego okręgu winiarskiego na świecie. Odwiedzając Normandię obowiązkowo należy skosztować Calvadosu.
Francuska elita serowa właściwie nie ma sobie równych. Ogromna ilość gatunków sera wspaniale oddaje paletę ich smaku. Sery są z pewnością jednym z największych atutów Francji. Produkowane są w najróżniejszych rozmiarach i kształtach. Oferta regionalna jest imponująca; od kremowego camemberta do serów maziowych przez sery pleśniowe, roquefort i Bleau de Auvergne.
Wybierając się do francuskiej restauracji należy pamiętać o zasadach francuskiego savoir vivre. Nie wypada wnosić do restauracji jedzenia, należy czekać aż kierownik sali przydzieli nam miejsce. Należy również pamiętać o odpowiednim stroju. Zazwyczaj w restauracjach można wybrać albo "menu" (narzucony zestaw) lub "a la carte" (samemu komponuje się danie), jednak ta druga forma jest droższa.
Chcąc odwiedzić najlepsze francuskie restauracje warto poszukać ich w spisie kulinarnej biblii jaką tworzy słynny przewodnik Michelin, przyznając odpowiednią liczbę gwiazdek najlepszym z nich.
Ceny posiłków muszą być obowiązkowo wywieszone, obsługa jest wliczona w cenę posiłku, ale przyjętym zwyczajem jest zostawianie obsługującej osobie napiwku.
2008-02-24 Francja
Francja to kraj doskonały pod względem turystycznym niemal w każdym calu. Najlepiej świadczą o tym statystyki - każdego roku przybywa do niej ok. 77 mln turystów z całego świata, co znaczy że jest najchętniej odwiedzanym miejscem na świecie. Trudno się temu dziwić, skoro Francja zawsze odgrywała znaczącą rolę w dziejach światowej historii i kultury. Można by rzec, że w znacznym stopniu swoją atrakcyjność turystyczną zawdzięcza położeniu geograficznemu - między kanałem La Manche, Atlantykiem, Pirenejami, Morzem Śródziemnym, Alpami i Renem. Granice tego państwa obejmują mozaikę najróżniejszych regionów. Bretania i Normandia przyciągną amatorów spokoju i wiejskiej sielanki. Tam odnajdziemy chaty kryte strzechą, będziemy mogli skosztować niepowtarzalnego smaku miejscowego jabłecznika , a przede wszystkim poznać ludność autochtoniczną szczycącą się tradycją sięgającą tysięcy lat. Surowy pejzaż Bretanii, smaganej wiatrem musi nieść wspomnienie jej celtyckich korzeni. Archeologowie i miłośnicy starożytności nie będą nudzić się penetrując intrygujące pola megalitów. Sympatycy sportów zimowych z pewnością wspaniale odpoczną we francuskich Alpach, gdzie położony jest najwyższy szczyt Europy Mont Blanc (4807m n.p.m) - obowiązkowy cel wspinaczki każdego alpinisty. Lazurowe Wybrzeże oferujące setki kilometrów plaż i ciepłe morze, przyciąga swą sławą tysiące turystów spragnionych towarzystwa światowych gwiazd i polityków. Popularność tego regionu rozsławiana była przez samego Luisa de Funes'a bohatera przygód nieśmiertelnego "Żandarma z Saint Tropez" a regularnie podtrzymywana przez gwiazdy filmowe przybywające na Międzynarodowy Festiwal Filmowy do Cannes. Amatorów romantycznych zameczków i ogrodów Tureni zapraszamy do Doliny Loary, która może pochwalić się skupiskiem perełek architektury francuskiej. Słoneczne regiony południa z pewnością będą rozkoszować nasze zmysły paletą barw jaką odznacza się tamtejszy krajobraz - znajdziemy tu czerwienie, żółcie i brązy skąpane w słońcu. Urocze miasteczka Langwedocji pięknieją w oczach, mając w sąsiedztwie zielone pasma Pirenejów przy granicy z Hiszpanią. Wreszcie nie można pominąć najważniejszego miasta Francji- Paryża. Stolicy dziedzictwa kulturowego, światowej mody, unikalnej kuchni. Paryż to wspaniałe, kosmopolityczne miasto, które od setek lat przyciągało artystów, pisarzy, kompozytorów i filozofów. To tam, na Montmartre próbują rozwinąć swe skrzydła początkujący malarze, a na Sorbonie kształcą się światowi intelektualiści. Wreszcie to właśnie Paryż kojarzy się z elegancją, niepowtarzalnym klimatem i bohemą artystyczną. To Wieża Eiffla jest jednym z najczęściej fotografowanych zabytków świata. O bogactwie tego kraju można by się rozwodzić bez końca, bo wydaje się, że jest kopalnią najróżniejszych diamentów, są nimi: historyczne miasta, piękne krajobrazy, kuchnia będąca niebem dla podniebienia , znakomite wina, jak również przyjemny klimat, piękne plaże i rewelacyjne warunki do uprawiania sportów.
<< Listopad 2009
PonWtŚrCzwPiąSobNie
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30
Wyszukiwanie
Wyszukaj w tym blogu:
Fraza:
Od kalendarz do kalendarz
 
Zobacz serwisy INTERIA.PL